The Boys: Αποκωδικοποιώντας το συναρπαστικό τέλος της 5ης σεζόν αυτής της cult σειράς (βαθμολογία 4.3/5)

Προειδοποίηση: Σημαντικά spoilers ακολουθούν παρακάτω : το φινάλε του The Boys σεζόν 5 Δεν ψάχνει για μια κομψή διέξοδο. Προτιμά τον λεκέ αίματος στο παρκέ, την διάχυτη αίσθηση ανησυχίας και αυτό το σπάνιο συναίσθημα του να βλέπεις ένα πραγματικό φινάλε σειράς, όχι απλώς ένα γρήγορο σταματημό πριν από ένα spin-off. Στο Prime Video, το τελευταίο επεισόδιο ωθεί όλα τα συνηθισμένα όρια της σειράς, αλλά το κάνει με μια αρκετά ξεκάθαρη ιδέα κατά νου: τερματίζοντας τον πόλεμο μεταξύ του Butcher και του Homelander χωρίς να προσποιείται ότι διορθώνει τον κόσμο πίσω από αυτό.

The Boys σεζόν 5: το τέλος εξηγείται με μια ολοκληρωτική αναμέτρηση στον Λευκό Οίκο

Το τελευταίο επεισόδιο ξεκινά με μια σχεδόν ήρεμη στιγμή, η οποία… Τα Αγόρια Συνήθως προμηνύει το χειρότερο. Τα αγόρια θάβουν FrenchieΚαι αυτό το πένθος δίνει αμέσως τον τόνο: δεν πρόκειται πλέον μόνο για τη νίκη, αλλά για την αξιολόγηση όσων έχει ήδη καταβροχθίσει αυτός ο πόλεμος. ΚιμικόΣυντετριμμένη από αυτή την απώλεια, προχωρά μπροστά σαν κάποια που δεν έχει πολλά να προστατεύσει εκτός από μια τελευταία αποστολή.

Μπροστά, Πατρίδα Δεν παίζει πια καν τον ψεύτικο σωτήρα. Έχει εγκατασταθεί στο Λευκός Οίκοςενισχυμένο από το Η V1 έλαβε νωρίτερα στη σεζόνΕτοιμάζει μια ομιλία που έχει σχεδιαστεί ως επίσημη κατάληψη της εξουσίας. Η σειρά δεν μασάει τα λόγια της: ο χαρακτήρας δεν θέλει πλέον να επηρεάζει την Αμερική, θέλει να την κατέχει. Και ακριβώς αυτή η αλλαγή κάνει το φινάλε πιο τεταμένο παρά εντυπωσιακό.

Το σχέδιο των Αγοριών βασιζόταν τότε σε μια απλή ιδέα, σχεδόν βάναυση στη λογική της: να εκμεταλλευτούν την ζωντανή μετάδοση για να διεισδύσουν στην καρδιά της εξουσίας, να χρησιμοποιήσουν το Οι νέες ικανότητες της Κίμικο για να αποδυναμώσει τον Homelander, και μετά να φύγει Σφάζω Για να ολοκληρώσει αυτό που σκεφτόταν χρόνια. Στα χαρτιά, είναι ωραίο. Σε αυτή τη σειρά, προφανώς δεν θα μπορούσε να παραμείνει ωραίο για πολύ. Το πραγματικό κλειδί για το φινάλε βρίσκεται εκεί: Όλοι μπαίνουν με μια αποστολή, κανείς δεν φεύγει αλώβητος.

Αυτός ο μηχανισμός που θυμίζει επίθεση δίνει τελικά στο επεισόδιο έναν πιο ξέφρενο ρυθμό από μια απλή εξήγηση για το τέλος. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του πορεία, και η καθεμία έχει σημασία. Αυτό εμποδίζει το επεισόδιο να μοιάζει με μια μεγάλη, κενή μάχη με αίμα παντού, απλώς για να φαίνεται σοβαρό.

Γιατί η τελική μάχη της 5ης σεζόν των αγοριών λειτουργεί πραγματικά

Το σενάριο κατανέμει έξυπνα τις αντιπαραθέσεις. Η κρέμα Και Hughie μεριμνώΩ-Πατέρα, ένας ένθερμος προπαγανδιστής του καθεστώτος, και η επιλογή δεν είναι ασήμαντη. Δεν είναι απλώς ένα πιόνι που εξαλείφουν, είναι ένα κομμάτι της μηχανής που κατασκευάζει ψέματα. Σε μια σειρά που ασχολείται τόσο πολύ με την εικόνα, τη δημόσια αφήγηση και τη χειραγώγηση, αυτή η λεπτομέρεια χτυπάει το στίγμα της.

Παράλληλα, η Άννυ αντιμετωπίζω The Fish-Man κοντά στις πλημμυρισμένες περιοχές γύρω από την προεδρική περίμετρο. Η μάχη μετατοπίζεται προς τον ωκεανό, με μια πραγματικά σκοτεινή ειρωνεία: ένας χαρακτήρας που χρησιμοποιείται εδώ και καιρό ως αξιολύπητο αστείο βρίσκει εδώ ένα συνεκτικό τέλος, ταυτόχρονα γκροτέσκο και τραγικό. Η Άνι τελικά τον κυριαρχεί στο δικό του στοιχείο, γεγονός που ολοκληρώνει διακριτικά την εξέλιξή της: δεν αντιδρά πλέον, επιτέλους επιβάλλει τη δύναμή της.

Και μετά υπάρχει ΡάιανΑυτό είναι αναμφίβολα το συναισθηματικό σημείο καμπής του φινάλε. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πατέρα του, γίνεται μάρτυρας από πρώτο χέρι της εξαφάνισης της λίγης ανθρώπινης φύσης που ο Homelander ισχυριζόταν ότι κατείχε. Όταν ο Homelander μιλάει για απόλυτη υπακοή και ανοικοδόμηση της χώρας υπό την αποκλειστική του εξουσία, ο Ryan καταλαβαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι πλέον οικογενειακό, αλλά θεμελιώδες. Αρνηθείτε τον πατέρα σας τότε γίνεται η πιο δυνατή πράξη του επεισοδίου.

Αυτή η επιλογή δημιουργεί το άνοιγμα που περίμενε ο Χασάπης. Οβάλ ΓραφείοΗ αντιπαράθεση τελικά ενώνει τα τρία κύρια θέματα της σειράς: το μίσος του Butcher, τον πόνο της Kimiko και την αμφιθυμία του Ryan. Η πιο εντυπωσιακή στιγμή έρχεται όταν Η Κίμικο χτυπάει την Χόμελντερ με την ενισχυμένη δέσμη της. και του στερεί προσωρινά τις δυνάμεις του. Το τέρας ξαναγίνεται άνθρωπος. Και ξαφνικά, ολόκληρο το ηθικό ζήτημα του τέλους μετατοπίζεται.

Το φινάλε της 5ης σεζόν του The Boys: γιατί ο θάνατος του Homelander δεν μοιάζει με καθαρή νίκη

Ο χασάπης σκοτώνει τον Χώρα των ΧωριανώνΝαι. Η σειρά του δίνει αυτή την αντιπαράθεση, αυτή την βρώμικη εκτέλεση, αυτή την εκδίκηση που του είχε υποσχεθεί εδώ και καιρό. Αλλά αμέσως αφαιρεί την άνεση που συνήθως προσφέρει αυτό το είδος σκηνής. Επειδή Ο Χόμελντερ πυροβολείται και σκοτώνεται αφού μεταμορφώνεται σε άνθρωπο.…υπό το άγρυπνο βλέμμα του Ράιαν και μπροστά στις κάμερες που εξακολουθούν να απαθανατίζουν θραύσματα του χάους. Με άλλα λόγια, το τέρας πεθαίνει, αλλά η εικόνα που μένει πίσω είναι κάθε άλλο παρά ηρωική.

Εδώ είναι που το φινάλε αποφεύγει την παγίδα της εξυπηρέτησης από τους θαυμαστές. Μια πιο νωχελική σειρά θα είχε μετατρέψει τον θάνατο του Homelander σε ένα απελευθερωτικό, σχεδόν καθαρτικό, πυροτέχνημα. Εδώ, η σκηνοθεσία διατηρεί μια κάποια αμηχανία. Ο Ράιαν είναι τρομοκρατημένοςΌχι επειδή ο πατέρας του ήταν αθώος, αλλά επειδή ο Μπάτσερ επέλεξε την αγριότητα όταν η άμεση απειλή είχε εξαφανιστεί. Η πράξη αυτή πέτυχε εκδίκηση, αλλά κατέστρεψε ό,τι είχε απομείνει από αυτό που ήταν αποδεκτό στον δράστη της.

Το αποτέλεσμα είναι πιο ενδιαφέρον από μια απλή «καλή νίκη». Τα Αγόρια Μας υπενθυμίζει ότι η εμμονή δεν παράγει ηθική καθαρότητα, ακόμα και όταν στοχεύει έναν σαφώς τερατώδη εχθρό. Αυτή είναι κάπως η υποκείμενη λογική της σειράς από την αρχή: μπορεί κανείς να έχει δίκιο για τον εχθρό και παρόλα αυτά να χάνει τον εαυτό του στην πορεία. Αυτό το φινάλε δεν προσφέρει μια νίκη. Αποκαλύπτει μια εκτεταμένη διαφθορά.

Και αυτή η μόλυνση εξαπλώνεται αμέσως σε όλη τη χώρα. Η κυβέρνηση πέφτει, αλλά το κενό που αφήνει πίσω της δεν μοιάζει με αναγέννηση.

Τελευταίο επεισόδιο της 5ης σεζόν του The Boys: το πολιτικό χάος είναι πιο σκληρό από ένα ευτυχισμένο τέλος

Μετά την πτώση του Homelander, οι θεσμοί δεν επαναφέρουν τους εαυτούς τους σε τάξη ως δια μαγείας, όπως σε εκείνα τα υπερβολικά τακτοποιημένα τέλη όπου κάποιος λέει δύο προτάσεις στο βήμα και όλα ξεκινούν από την αρχή. Η χώρα βυθίζεται άμεσα σε πολιτικό χάοςΑυτό συμφωνεί με όλα όσα λέει η σειρά εδώ και σεζόν: όταν ένα σύστημα εξαρτάται από τη λατρεία της δύναμης, η εξαφάνιση του τυράννου δεν επισκευάζει τη μηχανή.

Άσλεϊ Προσπαθεί να ανακυκλώσει το γεγονός προς όφελός του, διεκδικώντας κεντρικό ρόλο στην πτώση του καθεστώτος. Ο χαρακτήρας παραμένει πιστός στον εαυτό του μέχρι το τέλος: καιροσκόπος, πανικόβλητος, πάντα σε απόσταση αναπνοής από την καταστροφή. Αλλά αυτή η προσπάθεια χειραγώγησης γλιτώνει από τα καλά, και καταλήγει να την παραμερίσουνΕίναι σχεδόν μια πινελιά μαύρης κωμωδίας ανάμεσα στα ερείπια, και λειτουργεί επειδή η σειρά δεν ξεχνά ποτέ την τάση της για εύστοχες μικρές επιστροφές.

Τραγουδιστής Στη συνέχεια, ανακτά την προεδρία μετά την κατάρρευση της προσωπικής εξουσίας του Homelander. Και εδώ, η επιλογή έχει νόημα χωρίς να ισχυρίζεται ότι λύνει τα πάντα. Η επιστροφή μιας θεσμικής προσωπικότητας σηματοδοτεί μια επανεξισορρόπηση, όχι μια θεραπεία. Το φινάλε τονίζει ένα απλό σημείο: Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένας άνθρωπος, αλλά όλα όσα του επέτρεψαν να ανέλθει στην εξουσία..

Αυτή η απόρριψη της επιβεβλημένης αισιοδοξίας δίνει στην τελική πράξη πραγματική ουσία. Ο κόσμος επιβιώνει, αλλά δεν βγαίνει αλώβητος. Και ειλικρινά, για μια σειρά που πάντα προτιμούσε τις πληγές από τα συνθήματα, ήταν δύσκολο να τελειώσει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.

Τα Αγόρια: Τι συμβαίνει με τον Ράιαν, την Κίμικο, τον Χιούι και την Άνι μετά το τέλος της 5ης σεζόν;

Ο επίλογος κάνει ένα βήμα πίσω από την ωμή βία για να κοιτάξει τους επιζώντες, και αυτό είναι ίσως αυτό που κάνει καλύτερα. Ράιαν Κόβει τους δεσμούς με τον Μπούτσερ και φεύγει μαζί του Η κρέμαΗ επιλογή είναι λογική και μάλιστα αρκετά δύσκολο να την αποδεχτεί κανείς, επειδή επικυρώνει μια απλή ιδέα: ορισμένοι δεσμοί δεν μπορούν να αποκατασταθούν μετά από όσα συνέβησαν στο Οβάλ Γραφείο. Ο Ράιαν δεν αναζητά πλέον μια πατρική φιγούρα. Προσπαθεί πρωτίστως να μην γίνει σαν εκείνους που προσπάθησαν να αποφασίσουν για αυτόν.

ΚιμικόΩστόσο, επέλεξε να φύγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να πάει… ΓαλλίαΑυτή η απόφαση μοιάζει σωστή. Μετά από χρόνια βαναυσότητας, η αναχώρησή του μοιάζει λιγότερο με απόδραση και περισσότερο με μια απεγνωσμένη αναζήτηση επιβίωσης. Τιμώντας τη μνήμη του Frenchie με αυτόν τον τρόπο, το φινάλε του προσφέρει κάτι σπάνιο στο σύμπαν της σειράς: μια κίνηση προς κάτι διαφορετικό από τον πόλεμο.

Η περίπτωση του Χιούι και Άνι είναι πιο ήπιο, αλλά όχι σακχαρώδες. Το ζευγάρι τελικά αποφασίζει να προχωρήσει μαζί, και το επεισόδιο αποκαλύπτει ότιΗ Άννυ είναι έγκυοςΤο σχέδιό τους να ονομάσουν την κόρη τους κοκκινολαίμηςΑποτίοντας φόρο τιμής στην αρχική τραγωδία που έθεσε σε κίνηση ολόκληρη την ιστορία, η σειρά ολοκληρώνεται με απροσδόκητη αυτοσυγκράτηση. Δεν είναι μια μεγαλεπήβολη συζήτηση για την ελπίδα. Είναι καλύτερη: μια προσωπική λεπτομέρεια που αποκαθιστά μια πινελιά ανθρωπιάς σε όλη αυτή τη σφαγή.

Αυτό που λειτουργεί εδώ είναι η ισορροπία. Το φινάλε δεν διστάζει να αναφέρει τα νεκρά του σημεία, δεν αποκρύπτει το τραύμα, αλλά εξακολουθεί να αφήνει σε ορισμένους χαρακτήρες λίγο χώρο να ανασάνουν. Σε μια σειρά που συχνά έχει βρει ευχαρίστηση να συντρίβει τις κεντρικές της φιγούρες, αυτή η μικρή ανάπαυλα έχει τεράστια σημασία.

Έπειτα, παραμένει η πιο ακανθώδης περίπτωση από όλες: ΣφάζωΚαι εκεί είναι που το φινάλε βρίσκει την τελευταία του πραγματική ανατροπή.

Ο θάνατος του Butcher στην 5η σεζόν του The Boys: μια πιο θλιβερή παρά θριαμβευτική αποχώρηση

Αφού εξάλειψε τον Homelander, Σφάζω καταλαβαίνει ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει πραγματικά. Vought Ο μύθος δεν έχει εξαφανιστεί. Υπερήρωες εξακολουθούν να υπάρχουν παντού, και το συλλογικό μίσος συνεχίζει να διογκώνεται. Είναι μια μάλλον σκληρή, σχεδόν αντι-θεαματική ιδέα: η κατάργηση του συμβόλου δεν είναι αρκετή όταν ολόκληρο το οικοσύστημα που το δημιούργησε παραμένει όρθιο. Αναπόφευκτα, ο Μπούτσερ καταφεύγει σε αυτό που κάνει καλύτερα και χειρότερα: να σχεδιάζει μια τελική λύση.

Το τελευταίο του σχέδιο είναι να διεισδύσει Vought Tower και χρησιμοποιήστε το δολοφονικός ιός μέσω του συστήματος πυρόσβεσης του κτιρίου, προκειμένου να εξαλειφθούν όλοι όσοι συνδέονται με αυτό ταυτόχρονα. Με αυτόν τον τρόπο, ακούγεται σαν την πράξη ενός ανθρώπου που φτάνει μέχρι το τέρμα. Στην πραγματικότητα, η σειρά απεικονίζει κυρίως έναν χαρακτήρα που είναι ανίκανος να ζήσει χωρίς τον δικό του πόλεμο. Όταν ο κύριος εχθρός είναι νεκρός, χρειάζεται ακόμα να ανάψει μια άλλη φωτιά.

Η αποφασιστική σκηνή φτάνει με HughieΗ τελευταία τους συνομιλία τα φέρνει όλα πίσω στο κοκκινολαίμηςΛοιπόν, επιστρέφουμε στο μηδέν, και αυτό είναι ένα πολύ καλό σημείο. Αντί να υπερβάλλει το ηθικό δίδαγμα, το επεισόδιο αναγκάζει τον Μπούτσερ να αντιμετωπίσει το ακριβές κόστος της εμμονής του. Ο Χιούι τον κάνει να καταλάβει ότι η συνέχιση αυτής της γραμμής σκέψης δεν θα διορθώσει τίποτα, ότι θα δημιουργήσει μόνο έναν νέο κύκλο απωλειών. Ο χασάπης τα παρατάει, στη συνέχεια πεθαίνει από ένα τραύμα από πυροβολισμόεπιτέλους απελευθερώθηκε από την οργή που τον είχε κρατήσει όρθιο για τόσο καιρό.

Αυτός ο θάνατος έχει περισσότερη αξιοπρέπεια από μια θεαματική θυσία με υπερσύγχρονα βιολιά. Παραμένει πικρός, επειδή ο Μπάτσερ δεν γίνεται ξαφνικά άγιος, αλλά αποφεύγει επίσης να τον παγώσει ως ένα απλό τέρας στο τέλος. Τα Αγόρια Του χορηγείται καθυστερημένη ειρήνη, όχι άφεση αμαρτιών. Και αυτή είναι αναμφίβολα η καλύτερη δυνατή απόφαση για να ολοκληρωθεί το ταξίδι του.

Αποκωδικοποιώντας το τέλος της 5ης σεζόν του The Boys: μια cult σειρά που αρνείται να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο

Αυτό το τέλος αφήνει μια αρκετά σαφή εντύπωση: Τα Αγόρια προτιμά να καταλήξει σε μια άβολη αλήθεια παρά σε μια επιφανειακή συμφιλίωση. Η πατρίδα πέφτειαλλά η βασιλεία του έχει ήδη μολύνει τη χώρα. Ο χασάπης παίρνει την εκδίκησή τουαλλά χάνει όση λίγη ανθρωπιά προσπαθούσε ακόμα να διατηρήσει. Ο Ράιαν επιζεί, αλλά με ένα ηθικό τραύμα που βαραίνει περισσότερο από οποιαδήποτε ακτίνα λέιζερ.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αυτό το τέλος έχει κάτι περισσότερο από ένα απλό σοκαριστικό επεισόδιο. Συνδέει τις κύριες ιστορίες χωρίς να τις εξομαλύνει. Η σειρά διατηρεί την πολιτική της σάτιρα, το μαύρο χιούμορ και την τάση για γκροτέσκο, ενώ παράλληλα υιοθετεί ένα συμπέρασμα που είναι περισσότερο επώδυνο παρά ευχάριστο. Όσοι περίμεναν ένα καθαρτικά καθαρτικό φινάλε μπορεί να απογοητευτούν. Όσοι ήθελαν ένα συνεκτικό συμπέρασμα σε πέντε σεζόν κυνισμού και ανθρώπινης καταστροφής θα πρέπει να το βρουν ικανοποιητικό.

Βασικά, το τέλος της 5ης σεζόν Επιτυγχάνει κάτι αρκετά σπάνιο: φέρνει τέλος στον πόλεμο χωρίς να προσποιείται ότι προσφέρει έναν επιτέλους υγιή κόσμο. Και για μια cult σειρά με βαθμολογία 4.3/5Αυτός είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να τελειώσει χωρίς να προδοθεί η ιστορία που αφηγείται από την αρχή. Όταν μια σειρά τολμά να αφήσει στους χαρακτήρες της ουλές αντί να τους βάλει έναν αφηγηματικό επίδεσμο, αφήνει μια πιο διαρκή εντύπωση. Αυτή η σειρά το κατάλαβε απόλυτα.