Η Μεγάλη Μετατόπιση: Γιατί η ταινία δεν ήταν τόσο επιτυχημένη όσο αναμενόταν;

Μετά την επιτυχία του «Tout simplement noir» το 2020, ο Jean-Pascal Zadi επιστρέφει με το «Le Grand Déplacement», μια φιλόδοξη διαστημική κωμωδία. Παρά τον προϋπολογισμό των 17 εκατομμυρίων ευρώ και το εξαιρετικό καστ, η ταινία δυσκολεύεται να πείσει. Μεταξύ άστοχου χιούμορ και απογοητευτικής σκηνοθεσίας, είναι μια παταγώδης αποτυχία. Μια διαστημική φιλοδοξία που μετατρέπεται σε φιάσκο. Το «Le Grand Déplacement» υποσχόταν μια κωμωδία επιστημονικής φαντασίας που δεν είχε ξαναδεί στη Γαλλία. Η ιστορία μιας αφρικανικής διαστημικής αποστολής στον πλανήτη Ναρντάλ είχε τα πάντα για να την υποστηρίξει. Αλλά το αποτέλεσμα είναι πολύ κατώτερο των προσδοκιών. Η ταινία υποφέρει από «σταθερό ρυθμό» και ανέμπνευστη σκηνοθεσία. Τα ειδικά εφέ, αν και καλοφτιαγμένα, δεν είναι αρκετά για να σώσουν την ταινία. Με διάρκεια μόλις 1 ώρα και 22 λεπτά, η μεγάλου μήκους ταινία μοιάζει ατελείωτη. https://www.youtube.com/watch?v=tGMKgth8Xc0 Ηθοποιοί στον αυτόματο πιλότοΟι Reda Kateb, Claudia Tagbo και Fary φαίνονται εμφανώς άβολα. Οι ερμηνείες τους στερούνται ενέργειας, σαν να έχουν χάσει την πίστη τους στο έργο. Το μόνο θετικό σημείο: η καλλιτεχνική διεύθυνση του διαστημοπλοίου.

Το χιούμορ καταρρέει

Ο Jean-Pascal Zadi ήθελε να συνδυάσει την κωμωδία με την πολιτική σκέψη. Το αποτέλεσμα; Αστεία που στρέφονται κατά του χοντρού και του ισλαμοφοβικού χαρακτήρα και προκαλούν σύγχυση. Η φωνή του διαστημοπλοίου, με την καρικατουρική αφρικανική προφορά του, επιδεινώνει την ανησυχία.

Ταμεία: Επιβεβαιωμένη αποτυχία

Από την πρώτη μέρα προβολής του, το “The Great Displacement” (Η Μεγάλη Μετατόπιση) ήταν μια παταγώδης αποτυχία. Με μόνο 43 βαθμολογίες στο Allociné και μέσο όρο 2,57/5, το κοινό είναι κατσουφιασμένο. Ο Gaumont, ο διανομέας, δεν είχε καν οργανώσει προεπισκοπήσεις. Σε σύγκριση με την επιτυχία του Tout simplement noir (2,77/5), η πτώση είναι σκληρή. Το κοινό επικρίνει κυρίως την έλλειψη συνοχής και το επιβεβλημένο χιούμορ. Τι απομένει από το πνεύμα των Ζάντι; Ο Ζαν-Πασκάλ Ζαντί εντυπωσίασε με την πρώτη του ταινία. Αλλά εδώ, η τόλμη και η λεπτότητα έχουν εξαφανιστεί. Η ταινία «Η Μεγάλη Κίνηση» μοιάζει με μια αποτυχημένη συνέχεια, που της λείπει η φρεσκάδα του πρωτότυπου. Ο σκηνοθέτης προσπάθησε πολύ: κωμωδία, επιστημονική φαντασία, πολιτικό φυλλάδιο. Το μείγμα δεν λειτουργεί. Κρίμα για έναν σκηνοθέτη που ήξερε πώς να επανεφεύρει το είδος.